
Per poder publicar una Carta al Director haureu de complir les normes establertes:
HISTORIA DE UN AMOR IMPOSIBLE (o lo que es lo mismo, Espanyol y Europa):
Aunque vivimos permanentemente soñando con viajar por Europa, aunque los dirigentes se empeñen en ser cautos y digan que la realidad es permanecer, aunque UEFA siga sonando a tabú, aunque el discurso gire alrededor de la cifra mágica "42 punts i después ja veurem", aunque cuando algún jugador diga que al equipo le falta ambición, eso conlleve su ostracismo... no neguemos la realidad de nuestro club: hoy por hoy somos un equipo de zona media.
Con cada nueva temporada, aunque todos los veranos sucedan cosas extrañas, empiezan nuevas ilusiones: algunos años arrancamos como un Ferrari con unas primeras vueltas luminosas (Valverde y Poche), la mayoría ya ves venir que será un año de mediocridad, y, de vez en cuando, compras kilos de valium y una buena ginebra para aguantar el "patiment". Así que, para qué negar lo evidente, somos un histórico, pero no somos un grande.
Lo peor es que, viendo lo que se avecina y los encargados de dirigir nuestro barco, estamos más cerca de ser una patera que de navegar en un yate. Entendiendo que la economía no está para tirar cohetes, que habrá recortes presupuestarios, que tenemos un crédito sindicado apretando, que arrastramos deuda histórica, que el dinero que recibimos por la vía televisiva pudiera ser más, etc.
Esa es la realidad, aunque no transparente, por lo menos es la conocida. Y con esa realidad comprendo que no podamos aspirar a determinados jugadores que permitan un saltito de calidad. Digo saltito y no salto, ya que me conformaría con subir medio escalón cada año, es decir: mantengo lo bueno que tengo y me traigo a un par o tres de tíos profesionales y válidos (nótese que ya no pido estrellas o jugadores top, que diría Mou). Pero no.
No porque hay que vender, sí o sí. Sí o sí? No hay alternativa? No podemos, simplemente, mantener? Porque, puestos a vender, vendamos lo que realmente no es necesario y no lo que es titular. Es que cada año jugamos a completar el puzzle, pero es que el puzzle no se completará jamás mientras siga esta política de ventas-fichajes, porque no reforzamos al equipo, sólo cambiamos cromos. La sensación es la de que perdemos potencial respecto al año pasado, como ya la tuvimos en invierno cuando se fueron Víctor y Dídac, pero algún intelectual auguró que no lo notaríamos.
El aficionado, a pesar de casi todo, sigue soñando con regresar a Europa. Claro, por qué no?,ése debería ser el objetivo del Espanyol cada año, pero aún no. No estamos preparados para ese paso adelante, aunque el aficionado lo desee con todas sus fuerzas.
Aunque creo que Tenemos infraestructura, potencial, masa social y cantera para hacerlo, creo que aún nos viene grande y creo que los que mandan no tienen como objetivo que el Espanyol se mida cada año (o por lo menos con cierta regularidad) a un Nápoles, un Fenerbache, un Arsenal o un Olympique de Marsella. El objetivo sigue siendo pasar la primera ronda de la Copa, cruzar los dedos para que nos toque un emparejamiento asequible en la siguiente ronda y ver si suena la flauta y nos plantamos en la final. Ah, y ganar al Barça, por supuesto.
Lo siento, pero a mi eso me huele a equipo pequeño. Me huele a equipo conformista. Me huele a rancio. A comodidad. Vivimos a la sombra del Barça, sí, pero es que eso ha sido, es y será así salvo cataclismo; mas vale rendirse a esa evidencia. Cuando digo rendirse no digo comer mierda, con perdón, digo dejar de lado esa guerra permanente y centrarnos en nuestro proyecto sin mirar de reojo a "l'altre equip de la ciutat". Para empezar ya no estamos en Barcelona, estamos en Cornellà y esa es ahora nuestra tierra, nuestra casa y nuestro reino. Bien, perdida Barcelona y con escasas opciones de reconquista, ha llegado la hora de tomar el Llobregat y pintarlo de blanquiazul, a lo Bravehearth. Nuestra expansión debe incidir allí, nuestras apoyo institucional debemos buscarlo allí, nuestra campaña de marketing debe enfocarse hacia allí y nuestro club debe implicarse con la gente de allí. Es nuestro mercado, Barcelona ciudad es hostil, así que abramos los ojos de una vez y, señores, tomemos el Llobregat!
Mi plan? Como no conozco los números reales del club, ni las fichas, ni las comisiones, ni demás entresijos oscuros del fútbol, sólo es mi humilde opinión:
1- Centrar nuestro club, su promoción, publicidad, búsqueda de apoyos financieros y públicos, actividad social y demás infraestructura hacia nuestra nueva sede: el Llobregat.
2- Hay una columna vertebral (Kameni-Amat-Márquez-Baena-Verdú-Luisín-Osvaldo-Álvaro) que no debería tocarse.
3- Gastarse el escaso dinero en fichajes realmente buenos o determinantes, tratando de mantener nuestra columna vertebral.
4- Contar con la cantera, pero con sentido común, con tacto y mimo. Este año ha parecido, con todos mis respetos, un carrusel de debuts.
5- Conservar, consolidar y dejar madurar los jóvenes con talento que pueda producir nuestra cantera y no malvenderlos por cuatro chavos cuando aún on se afeitan. Ése, al fin y al cabo, es nuestro futuro. Pensemos en si Raúl, Isaías, Rui o Víctor Álvarez son válidos y no pensemos en cuánto vale el kilo de carne.
6- Revisar los contratos de los jugadores importantes, mejorar sus fichas sin perder el norte y aumentar sus cláusulas de rescisión. Así, por lo menos, si se van, que sea por una pasta.
Tal vez no sea el camino o tal vez no sea posible, pero a mi me gusta. Vale, no es inmediato, pero tal vez en dos o tres años pudiéramos estar ahí.
Alex de Santiago
Si t´ha agradat aquest article i el vols compartir a una de les teves xarxes socials, fes servir aquest botó: ![]()
| << Tornar | Fer comentari | 4107 | 0 | |
|




06/05/2013 |
'EL DÍA DE LA MARMOTA PERICA' |
18/04/2013 |
'MI PADRE, UN HÉROE' |
14/02/2013 |
'NO SER DEL BARÇA ES UN PECADO' |
18/12/2012 |
'EL CIELO ES MÁS BLANQUIAZUL'. 'PERICOS EN EL CIELO' |
14/11/2012 |
'¿SE PUEDE HACER PEOR?' |
22/10/2012 |
'VICTÒRIA AMB REGUST AGREDOLÇ' |
04/10/2012 |
'SOM MILLORS QUE VOSTÈS'. '¿A QUÉ JUGÁIS?'. 'LA CATARSIS NECESARIA' |
24/09/2012 |
'APOCALIPSIS BLANQUIAZUL' |
06/09/2012 |
'JUNTS PER LA FORÇA D'UN SENTIMENT'. '¡SOCORRO QUE ME PITAN!!!' |
15/08/2012 |
'Y A MI QUÉ ME IMPORTA EL SOCIO' |
Javi Navarro
A THIEVY NOMÉS LI FALTA EL GOL. AMAT, TITULAR EN LA GOLEJADA DEL VALÈNCIA. LUNA I ALBÍN, SENSE CAP PROTAGONISME.
| 0
Agenda d'activitats i comunicats
II CAMPIONAT DE PADEL ALIANÇA PERICA. I CARGOLADA PERICA PBB EL PLA D'URGELL. IX ANIVERSARI PERICUS DEL GOLF I EL P&P. SERVEI D'AUTOCARS PER L'APLEC DE PUIGCERDÀ...
| 1
| 14