A mi abuelo
Acabo de empezar mis vacaciones con una mala noticia, mi abuelo ha fallecido. El Mirambell grande nos ha dejado. Con 93 años se ha ido con la mochila llena y yo estoy orgulloso de su camino. Quiero escribir estas líneas, en mi rincón internauta, porque el ha sido parte de nuestra historia Perica. Jordi Puyaltó escribió un artículo hablando de rugby sin saber que era mi abuelo. Luego se lo expliqué y se quedo sorprendido. Que pequeño es el mundo!! Andrés Mirambell Dominguez jugó en la sección de rugby varios años y siempre me contaba la misma anécdota:
"Recuerdo aquel partido de semifinales, jugábamos el pase a la final contra el Barça. Me salió un buen partido y marqué dos marcas al equipo de Les Corts. Fue algo genial" Cuando vi la foto en el álbum de la historia del Espanyol me emocioné. Especialmente porque podría explicarme otras aventuras como que estuvo en la Olimpiada del trabajador o cuando jugaba a básquet...pero el siempre escogía esa anécdota. Ese momento para él, fue como hablar del Tamudazo en nuestra época.
Me gustaría dedicarle este artículo no sólo a él, sino a todos los Pericos que nos han dejado y que han formado parte de nuestro club. Esa parte pasada de nuestra historia que ha permitido construir el presente. Este momento que nosotros podemos disfrutar y que gracias a cada uno de los jugadores, entrenadores, directivos, socios, accionistas, peñistas...han contribuido a llevar al Espanyol a donde esta ahora, cada uno con su granito de arena. Hemos pasado momentos muy duros, en que el club estaba a punto de desaparecer y otros grandes como la final de la UEFA..aunque para mí hay algo que no se puede comprar con dinero, es el corazón de cada uno de los que estaban y de los que están. Su esfuerzo, su tiempo y su coraje dedicado al Espanyol. Eso no se paga con títulos, ni con un campo, ni con acciones, ni vendiendo cracks...NO TIENE PRECIO. Gracias a ellos hoy tenemos: "La força d'un sentiment"
No voy hablar de fútbol, no tengo cuerpo para eso, pero si dar las gracias a los que no están y a los que están, como los valientes que han ido a Levante, han demostrado que el club esta vivo, que hay una afición que esta por encima de todo.
Un fuerte abrazo a la familia Perica, a la familia Mirambell y a todos los que echan de menos a uno de los suyos..estoy seguro que todos estarán en el cielo ayudando a ser el número 12 de nuestro equipo, como lo hace Jarque!!
Ander Mirambell Viñas
Pd: Gracias ABITO por todo, te echaremos de menos, entre otras cosas en las charlas futboleras de domingo y tus llamadas telefónicas durante la temporada de skeleton pidiendome un podium!! ¿A quién le voy a enviar mis postales? Ahora que no nos escucha nadie, no dieron la 4 bajada del mundial porque no me metí en el top20, no por culpa de la Televisión...pero llegará el momento de luchar por los puestos de arriba y ahora ya no tienes excusa para empujar el trineo conmigo!!
Si t´ha agradat aquest article i el vols compartir a una de les teves xarxes socials, fes servir aquest botó: ![]()


| Mostra tots els comentaris |
| Mostra tots els comentaris | |




06/01/2013 |
La camisetaaaaaaaaa |
14/12/2012 |
Cojones |
29/11/2012 |
No es momento de llorar |
06/10/2012 |
Yo voto... +3 |
28/08/2012 |
A Europa sin dudarlo |
06/08/2012 |
Londres Olímpica blanc i blava |
07/06/2012 |
Estoy Triste |
27/04/2012 |
El molino |
25/03/2012 |
Las Américas |
13/02/2012 |
¿Hay que presionar o exigir? |
Javi Navarro
LUNA I ALBÍN SEGUEIXEN SENSE JUGAR: EL 'FATIGA' RECONEIX QUE VA HAVER DE VISITAR AL PSICÒLEG.
| 0
Agenda d'activitats i comunicats
V SORTIDA ANUAL DELS PERICOS DE MONTMELÓ. CELEBRACIÓ DEL CAMPIONAT DEL CADET DE LA GPE MANIGUA. 38è ANIVERSARI PENYA DE MOLLET. II CAMPIONAT DE PADEL ALIANÇA PERICA...
| 1
| 14